A Sala III do Tribunal Supremo revogou a denegación do asilo a un camerunés que alegou ser perseguido no seu país por homosexual. Na súa sentenza, estima o recurso do solicitante e ordena ao Ministerio do Interior, que denegou en novembro de 2014 a petición, que proceda á súa admisión e inicie a tramitación do procedemento administrativo correspondente.
Interior denegara a petición, formulada polo cidadán camerunés o 3 de novembro de 2014 no posto fronteirizo do aeroporto de Madrid-Barallas, por considerar que as súas alegacións sobre a persecución padecida en Camerún pola súa condición de homosexual eran "inverosímiis e insuficientes", en aplicación do artigo 21.2.b da Lei de Asilo, que faculta ao ministro do Interior a inadmitir por dicha causa solicitudes de protección internacional presentadas en fronteira nun prazo máximo de doce días.
O cidadán camerunés, Prosper K.T. relatara na súa demanda no aeroporto madrileño que, ao decatarse da súa condición de homosexual, os mozos do seu barrio en Camerún déronlle unha malleira a el e ao seu noivo en xullo de 2014, a consecuencia da cal este último morreu. El decidiu fuxir, primeiro a Nixeria, logo a México e por último a España, onde reclamou asilo e protección internacional subsidiaria.
O ACNUR (Alto Comisionado de Nacións Unidas para os Refuxiados) presentou informe apoiando a admisión a trámite da solicitude ao considerar que o relato non era inverosímil, polo que procedía tramitar a petición. Con todo, Interior denegou a solicitude, polo que o reclamante recorreu primeiro á Audiencia Nacional, que confirmou a decisión do Ministerio. O cidadán camerunés formulou entón recurso de casación ante o Supremo.
A Sala, en sentenza da que foi relator o maxistrado Eduardo Calvo Vermellas, analiza o procedemento especial regulado no artigo 21 da Lei 12/2009, reguladora do dereito de Asilo e a protección subsidiaria, aplicable ás solicitudes presentadas en postos fronteirizos.
O Supremo destaca que as posibilidades de denegar a admisión a trámite das peticións nestes casos deben interpretarse de forma restritiva, de acordo á súa xurisprudencia.
Aplicando o criterio ao caso concreto, o alto tribunal sinala que nin na sentenza da Audiencia Nacional, nin nas resolucións que confirma, dise que o solicitante formulase alegacións incoherentes, nin que o seu relato contradiga a información dispoñible sobre o país de orixe.
"Máis ben ao contrario -engade-, sobre isto último a propia sentenza sinala como dato non controvertido que na lexislación de Camerún se tipifican como delito os actos homosexuais e que se trata, ademais, dunha conduta efectivamente reprimida nese país".
"Sendo iso así, e existindo un informe de ACNUR favorable á admisión a trámite por considerar que o relato non resulta inverosímil, non pode considerarse axustada a dereito a decisión de denegación (propiamente, inadmisión) baseada na razón, expresada en termos xenéricos, de que as alegacións son inverosímiis e insuficientes".
